Uuma quena en'mani lle ume ri'mani lle umaya. Uma ta ar'lava ta quena ten'irste'.

Może to piękne zdanie zasługuje by stać się mottem życiowym? Tak trochę ono jest tutaj umieszczone w nawiązaniu do wczorajszej notki, komentarzy, późniejszej rozmowy. A trochę i dlatego, że bardzo mi się podoba.

Kategorie: Przemyślenia i obserwacje Trackback URL