Niecodziennik krytyczny

I znów wyskoczył mi w życiu prywatnym fatal error. Dobrze, że tym razem nie zdążyłem się tak mocno zaangażować. Może szybciej mi przejdzie. A może jeszcze parę takich prób i całkowicie zmienię swoje podejście, stanę się swoim przeciwieństwem - skurwielem, który będzie pomiatał kobietami? Bo jak tu szanować kogoś komu wydawałoby się, że zależało na mnie i kto nagle zaczyna wyczyniać niewytłumaczalne rzeczy? Kogoś kto bez słowa zaczyna unikać kontaktu ze mną, wymigując się od niego będąc jednocześnie cały czas w tym samym mieście. Kogoś kto przy próbie kontaktu z mojej strony i wywiedzenie się co się dzieje udaje, że wszystko jest w porządku, potem zaczyna okłamywać mnie, a potem bez słowa pożegnania wyjeżdża do Anglii. Kogoś kto nie ma nawet odwagi samemu powiedzieć mi prosto w oczy, że skończone i zostawia to tylko moim domysłom? I nawet nie znam przyczyny takiego zachowania, mogę się tylko znowu domyślać. Tyle, że problem w tym, że jak ktoś każe mi domyślać się czegokolwiek to ja dziękuję ale postoję.